Binatang Bading

Salot sila kung ituring,

Mga nagkalat na bading.

Hayop kung gumiling,

Kahit mukha pa siyang pating.

Kawawang binata,

Tumatawang wakwak ang muta.

Mag-ingat sa Bakla,

Baka ikaw ay mamutla.

Bading na magaling,

Mapang-akit kung maglambing.

Mag-ingat ka matsing,

Baka ika’y magunting.

Huwag mong iwasan,

Kung ika’y punasan.

Ang dalaga na kung minsan,

Naging binata rin naman.

Isa lang ang kanilang hiling,

Na ating dapat dinggin.

Na ang binatang bading,

Ay atin tanggapin.

Walang alam ang May Alam

Paano nila malalaman kung hindi ko ipapaalam,

Ako’y hangal na walang alam

At pawang nakikinig lamang

Sa tinig ninyong may alam.

Bakit ko ipipilit sayo ang ayaw mo,

Eh ako ang may gusto nito?

Oo nga’t bata ka at kung mag-isip ay matalas,

Ngunit hindi ka na sanggol upang sumuso ng wagas.

Ang bilis mo kung Tumira,

Hindi mo baa lam na ika’y nakakasira?

Ang hilig mong tumira sa pwet,

Bakit alam mo ba kung gaano yun kasakit?

Tumawa ka lang kalabaw,

Dahil hindi kita igigisa sa sabaw.

Manabik ka man sa Pasukan,

Tatamarin ka rin sa Subukan.

Huwag mong iwasan at tigilan, mapapasubo ka lang.

Hindi ko babasahin ang aking sinulat sa burat,

Dahil ito ay para lang sa taong mulat.

Sabi nila sa Sukatan magkakatalo-talo ang lahat,

Kung gusto kong manalo, magsusukatan pa ba tayo?

Hindi mo malalaman, kung hindi mo papakinggan.

Wag ka nalang makialam kung ayaw mong mabato ng pinggan

Love and Confession

For the longest time I thought I'd lost the best of me

But I'll be damned if I quit now and that's for sure

All I ever wanted was for you to look at me

And know I'm all yours..

Like the penguins need their wings for deep cold water dives

Like the earth needs the moon to keep it on course

When you touch me, I know there is purpose in my life

Just know I'm all yours

I'm a mess, I confess that I'm nothing without you

And there is nothing I can do to prove to you I'm being honest

Now I see, everything; and yes I've known it all along

I was so lost, but I'm back and I finally know now where my heart belongs

I've been wondering if you could ever realize

That we're growing up so fast, and it's insane

My dear our hearts have gotten good at pumping cheap new lust

Into our young veins

Suddenly I understand everything I couldn't comprehend

Ulan

Bakit ba puro nalang tanong ang umiikot sa aking isipan,

Na pati ba naman ang ulan, pinapakialamanan.

Sana ang pag-ibig para nalang bagyo,

Na sa tuwing dumarating, Masaya tayo

Dahil siguro sa init na gusto natin mabawasan.

Pero pag ang tag-ulan ay tumagal,

Puro naman tayo angal.

Masakit, mahirap, na parang pag-ibig lang.

Na sa una masarap, di kalaunan iiyak ka nalang.

Sana kahit minsan, na ang pagluha

Parang patak lang ng ulan.

Sa una matagal, bahagyang mahaba.

Na para bang wala nang katapusan,

At parang kulog at kidlat,

Na nagsusumigaw na damdamin mo.

na nagsasabing tama na, na ang hirap

at ang masakit, pede bang tama na.

dahil sa tuwing nakikita kita,

nasasaktan lang ako,

na bakit hinayaan na mawala ang tulad mo.

At kahit ano pang gawin ko,

Hihintayin ko nalang tumila ang ulan,

Dahil alam ko, hindi man ngayon,

Bukas sisikat din ang araw,

At may isang bahagharing tanda na minsan pa,

Na dumating ang isang bagyo na nagbigay satin

Nang kaligayahan at

tayo’y nasaktan at tinuruan.

Isang stick lang

Ang Pag-ibig, parang yosi lang

Sa una, takot kang tikman,

Dahil hindi mo pa ito nararanasan.

Sabi ng iba, masarap,

Pero sa huli, mahirap.

Sa bawat usok na ating hinihithit,

Ay katumbas ng sarap at sakit.

Kung minsan, magsasawa ka,

At sasabihing ayaw mo na.

Ilang beses mo man subukin tumigil,

Lalo mo pang hahanapin at nang-gigigil.

Oo, wala na, at ayaw mo na,

Kahit pa sabihin mong huli at wala na.

Tumigil ka man sa yosi,

Naiiwan parin sa loob ang usok.

Hindi mo man nakikita,

Nararamdaman mo lang ang sakit.

Na parang kailan lang,

Na isang stick ng yosi,

Ng ilang minuto lang.

Clown

Ang kasiyahan, panandalian lang,

Mabilis din napapawi ng kalungkutan,

Kaya’t habang Masaya ka pa’t nagagawa mo pang tumawa, lubusin mo na.

Dahil hindi natin alam, kung kelan muli luluha ang ating mga mata.

Kung minsan, nagagawa na lang natin tawanan ang lahat,

Ang lahat ng sakit ng nakaraan at ating pinagdadanasan.

Pero, darating at darating din ang panahon na kelangan

Natin harapin ang realidad, na kahit anong gawin natin,

Na ang nawala ay kelangan nating palitan,

Dahil kelan man, kahit sabihin pa natin na nalimutan

Na natin ang lahat, ito’y hindi mawawala sa ating isipan,

Dahil ang pinagsamahan, ay kailanman,

At hindi basta mabubura sa isipan ng sinuman.

Mahirap iwasan, dahil takot tayong aminin,

Takot tayong harapin.

Pero ni minsan ba, natanong na natin sa ating sarili

Kung bakit? Nasubukan mo na bang harapin ang tanong

Na paano? Hindi ba’t sasagutin mo rin ang tanong na bakit.

Dahil hindi rin naman mangyayari ang lahat kung ikaw man

O siya lang ang gumawa.

Hindi siya gagawa kung wala kang ginawa.

Masakit man ang nakaraan, kelangan nating itong aminin at tanggapin,

Dahil hindi mo rin mabubura ang nakaraan, at tanggapin nalang ang nangyari.

Dahil ang taong na minsan nagging parte ng buhay mo,

Na nagpasaya sayo, at dumurog ng puso,

Ay hindi mawawala sa iyong isipan.

Hindi mo man siya Makita, o araw araw mo pang Makita,

Siya at siya parin at walang magbabago, kung hindi ka matutong

Tumanggap ng bagay bagay na naganap.

Kaya’t Ngitian mo nalang, at tawanan at magpasalamat sa lahat.

Salamat, at nagging parte ka ng buhay ko,

Dahil hindi ako nagging ganito ngayon,

Kung di dahil sayo.

Natuto akong hanapin ang sarili ko,

Natuto akong pahalagahan ang taong mga nagpapahalaga sa akin,

Na di tulad ng dati, na ikaw lang ang taong pinakamahalaga sa buhay ko.

Natuto akong huwag ibigay ang lahat,

Hindi dahil sa sayang,

dahil mas marami pang tao ang nararapat.

Salamat.